Opis spektaklu

Bohaterką przedstawienia jest współczesna krnąbrna siostra markiza de Sade, krytyk magazynu "Art Press", opętana ideą liczenia, która dąży do przemienienia swego ciała w dzieło sztuki czystej, na wzór "Czarnego kwadratu" Kazimierza Malewicza. Drogą do uprzedmiotowienia samej siebie, wyjście poza własną cielesność jest praktykowanie seksu grupowego.

Miejscem akcji jest sala galerii, w której widzowie stają się świadkami swego rodzaju performance, rozgrywającego się w minimalistycznej scenografii, operującej wyłącznie czernią i bielą.

Główny akcent pada w spektaklu na zabawę formą, odnajdywanie ruchowego i gestycznego ekwiwalentu dla zapisanych u Millet emocji kobiety wyzwolonej od poczucia winy i lęku przed karą, eksperymentującej z własną psychiką, wstydem i ciałem traktowanym jako materiał do artystycznego opracowania, bryła dla rzeźbiarza, płótno malarskie. Cały świat spektaklu zawiera się w słowie, liczbie i najczęściej geometrycznym, precyzyjnym ruchu.

Premiera spektaklu "Czterdzieści dziewięć" odbyła się 21 kwietnia 2005 w ramach XXX Krakowskich Reminiscencji Teatralnych.

Przedstawienie powstało na zamówienie festiwalu.

Wykonawczyni

Alina Czyżewska jest jedną z najbardziej interesujących aktorek teatru offowego, potrafiąca łączyć w swoim aktorstwie niezwykłą energię, precyzję formy i poczuciem humoru i dystansem. Studiowała na Wydziale Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie, przez kilka lat była członkiem "Teatru Kreatury"  z Gorzowa Wlk. Ze swoim monodramem "Dziewictwo" na podstawie Witolda Gombrowicza objechała większość festiwali w Polsce, zbierając niezwykle pochlebne recenzje.

Recenzje

Maciej Szklarczyk, Tygodnik Powszechny 2005-05-15 

O powstałych w ramach studia baz@rt w Starym Teatrze  KOMPOnentach  pisała w  TP  Anna R. Burzyńska. Produkcją festiwalu był monodram 

Aliny Czyżewskiej, aktorki związanej z Teatrem Kreatury.Czterdzieści dziewięć  w reż. Łukasza Czuja to niespełna godzinna, 

wciągająca i wyważona opowieść o kobiecie wyzwolonej, która szuka absolutnego wyzwolenia poprzez sztukę, kreowaną na własnym życiu i ciele.(...)"

Katarzyna Rączka, Teatr 4-6/2005 

Czterdzieści dziewięć to nowy monodram Aliny Czyżewskiej, oparty na głośnej i skandalizującej autobiografii krytyka sztuki Catherine Millet 

oraz na fragmentach tekstów teoretycznych Kazimierza Malewicza. Spektakl, wyreżyserowany przez Łukasza Czuja, jest swoistą kontynuacją 

pierwszego monodramu Czyżewskiej, gombrowiczowskiego "Dziewictwa". Niewinna niegdyś Alicja opowiada o swych erotycznych przygodach 

z niezliczonymi partnerami. Orgie seksualne uniezależnione są od kwestii moralnych, nie są perwersyjne, lecz po prostu przyjemne. 

Zaś w stroju kobiety nie ma nic, co świadczyłoby o wyuzdaniu: czarny golf, spódniczka, rajstopy, beret. Przestrzeń sceny przedzielona jest wszerz białą linią. 

Jeszcze stolik, kawałek białego kołka oraz czarny kwadrat na białej ścianie. To on, jak w 1915 roku, jest władcą, abstraktem i ideałem. 

Jest środkiem ciężkości świata, do którego dąży kobieta w czerni. Całkowite uprzedmiotowienie własnego ciała to jedna z możliwości osiągnięcia niebytu. 

W tej metodzie zamieniania się w  dzieło sztuki, wyrażania idei bohaterka zachowuje  niewinność i elementarne dążenie do szczęścia.

Siłą tego spektaklu jest obrazowość tekstu i czystość formy. Wyuzdanie seksualne, przełożone na język prostych działań scenicznych, 

pozostawia widzom swobodę wyobraźni i interpretacji. Czasem tylko nachalne i jednoznaczne zastosowanie podłużnego rekwizytu, 

nadmiar gestów i ruchów podkopują misterną sieć skojarzeń. A czarny kwadrat zobowiązuje  przecież do czystości 

Warunki techniczne

Warunki gry: najlepiej sala studyjna przypominająca lub będąca wnętrzem galerii, sali wystawowej. Przestrzeń gry szerokość -7-10 metrów, głębokość 3-4 metry. Konieczna jest tylnia ściana w kolorze białym. Wymogi techniczne: 10-12 punktów świetlnych, w tym dwa reflektory ustawione na podłodze. Białe światło, bez filtrów.

W spektaklu nie jest wykorzystywana żadna muzyka.