TEMPORA TRAVEL - spektakl podróż

Teraźniejszość jest czymś, co nas wiąże 

Przyszłość tworzymy sobie w wyobraźni

Tylko przeszłość jest czystą rzeczywistością

Simone Weil

Niezwykły spektakl Tempora Travel - zrealizowany specjalnie na Krakowskie Reminiscencje Teatralne,

Takiego Kazimierza nie zobaczysz nigdy więcej! Akcja spektaklu toczy się w miejscach niedostępnych dla zwykłych ludzi.

POBIERZ ZWIASTUN SPEKTAKLU -  format wmv 5 mb

W spektaklu udział biorą znakomici aktorzy – m.in. z Teatru Starego (Elżbieta Karkoszka – znana z wielu wybitnych ról w spektaklach Swinarskiego, Wajdy ,Grzegorzewskiego),  Teatru im. Słowackiego (Wojciech Skibiński, Lidia Bogaczówna) i Teatru Ludowego (m.in. Tadeusz P.Łomnicki, Krzysztof Górecki, Jarosław Szwec)

SCENARIUSZ – Michał OLSZEWSKI

REŻYSERIA – Łukasz CZUJ www.czuj.pl

KOSTIUMY - Elżbieta ROKITA

PRODUKCJA – KRZYSZTOF KARAŚ

Diabeł tkwi w przeszłości

Wśród zrujnowanych magazynów, zakonnych ogrodów, w kamienicach, opuszczonych mieszkaniach i przesmykach Kazimierza toczy się współczesna opowieść o człowieku, który zamierza popełnić ojcobójstwo. Ceniony historyk, dawna gwiazda opozycji, szef instytucji zajmującej się wyciąganiem na jaw grzechów przeszłości, dowiaduje się, że jego ojciec współpracował z komunistycznymi służbami.

Czy ma prawo osądzić ojca?

Czy sam jest bez winy?

Kto dał mu prawo do oceny innych?

Uwierzy milicyjnym archiwom?

Żeby znaleźć odpowiedzi na kluczowe pytania, wyrusza w przeszłość – swojej rodziny, swego miasta, kraju. Plącze się wszystko – zdrada, bohaterstwo, miłość, śmierć. Przeszłość rani. Przeszłość jest nieprzyjazną mgłą.

Bohater wpada w pułapkę, którą sam misternie skonstruował. Każde wyjście jest złe. Happy end się nie zdarzy.

Fragment monologu Kmity - głównego bohatera:

Syn we mnie mówi: będę zdrajcą.

Zaprę się ojca. Sprzedam go, opowiem o zdradzie, o tym, jak kapował na swoich przyjaciół, o szkicach domów, w których bywał. Syn mówi: to jest zdrada. Bo syn nie powinien ujawniać grzechów ojca, nie jego to zadanie. Choćby jego ojciec był największą szmatą, choćby pijany gwałcił matkę po nocach, albo zdradzał swoich przyjaciół w haniebny sposób, pisząc na nich donosy, albo katował dzieci do krwi, nie jest to zadanie syna, by publicznie zdawać z tego sprawę. Zdradzić w ten sposób swego ojca, stanąć na rozstajach z krzykiem: ludzie, mój ojciec był łotrem, jest grzechem ojcobójstwa. Tego się nie robi. Niech inni zrobią to za mnie. Nie pierze się własnych brudów przy obcych. Mogę odciąć się od niego, zaprzeć się, napisać, to zdrajca, a nie ten, co mnie spłodził, nie przyznaję się do niego, jego książki psu na budę warte, jego pisanina do wyrzucenia, morały warte tyle co nic. Bo zdradzał, zdradzał. A teraz syn go dobija.

A historyk we mnie mówi: jaka zdrada? Co to w ogóle za wyrażenia i wątpliwości? Praca historyczna może być rzetelna albo niechlujna, uczciwa faktograficznie lub fałszywa. Jeżeli odkrywa się nowe, nieznane dotąd fakty, nie ma mowy o zdradzie. Jest spełnianie swej powinności historycznej, choćby były to fakty nie wiem jak niewygodne. Nie ma dyskusji. Mam psi obowiązek ujawnić te jednoznaczne, kompromitujące fakty. Tu się ważą moje losy jako historyka. Tu się ważą moje losy jako syna.

Był świnią. Są na to dokumenty. Zapisano.

Ale ja też byłem nieraz świnią. Szmatą ostatnią.

Występują:

Syn – Tadeusz P. Łomnicki

Ojciec - Krzysztof Górecki

Matka - Elżbieta Karkoszka

Karzeł - Jerzy Pal

Rezydent 1 - Jarosław Szwec

Rezydent 2 - Wojciech Skibiński

Milicjantka -Lidia Bogacz

Wnuk - Karol Zapała

Agata - Anna Piróg

Prowadzący Akademię - Andrzej Szwalec

Chór emerytów – członkowie kabaretu „Nie bardzo starszych pań i panów”

TWÓRCY SPEKTAKLU:

Łukasz Czuj – reżyser. www.czuj.pl Pracuje zarówno w teatrach instytucjonalnych, jak i organizując niezależne produkcje. Twórca autorskich spektakli, spośród których można wymienić najszerzej znaną i nagradzaną trylogię opartą na tekstach rosyjskich Oberiutów („Tango Oberiu 1928”,” Sen pogodnego karalucha”, „Symfoniczna Wazelina 1917”). Realizował także widowiska muzyczne, nawiązujące do dokonań kabaretu niemieckiego z lat 30.  – „Opowieści Jedenastu Katów” i „Królowa Nocy”. Gorące dyskusje wywołała jego chorzowska realizacja „Balu u Wolanda” z Maciejem Maleńczukiem w roli głównej.

Michał Olszewski – pisarz, reporter, dziennikarz. Szef działu reportażu w „Tygodniku Powszechnym”. Jego debiutem prozatorskim był zbiór opowiadań Do Amsterdamu (2003), który otrzymał pierwszą nagrodę w III edycji konkursu "Znak-Proza" organizowanego przez wydawnictwo Znak. W 2005 ukazała się jego druga książka pt. „Chwalcie łąki umajone” – Wydawnictwo Czarne